II-Рухани жаңғырудың екінші жағына үңіліп көрсек…

 

Жалаңбас жүрген қыз қатынан әтір сеппесе кір сабының немесе шауып келген атың терінің исі шығады. Ал шалбар киіп қолы басқа жерлерін ашып жүрсе, онда өліктің исі шығады. Мұны алты жаны, дәмі бар кез келген ер, әйел анықтай алады. Сондықтан олар иіс су мен түрлі химиямен амал жоқ жасыруға тура келеді. Болмаса көшеде жүре алмайды да өз сасығынан өзі жиркеніп. Мұны енді өзі тамаққа қосып жейді де ішінде жыланы өседі.

 

Онымен бірге тұрған еркектердің де иіс сезіу қасиеті өліп, жаны жетілмей соңында жалаңаштықтан, арсыздықтан ешқандай жиркенбей, қойнына жата беретін, шошқа сияқты кез келген жерден тамақ іше беретін малға айналады.   Шалбар киген қыз, қатының жатыры арамданып, табын жерден ажырап екі аралық кез келген шеріктерге жалғанады. Мұнан өзін еркше қуатыт сезінгенмен, әйелдік гармоны тежеліп керісінше еркектене бастайды. Және шашын қиудан да әйелдік гармоның өсуі, көбейуі тежеледі. Құрық май өсіп, көңілі артына кетеді де ұлттық ділі, мінезі жоғалады. «Артағы майда көңіл жүр шақырсаң қайта келе ме?» деген Абай атамыз қандық тектің азуын.

 

Мұндай қыз, қатындарда қанынан еркеке беретін шарабы, төменгі етек сана қуат болмайды. Ана сүтімен мұндай қуатты алған еркектер  үнемі соны іздеп, өзге әйелдерден ұрланып төсек қатынасымен тапса, қандай сұлу, жайлы  жарын да ойланбасан шарапқа мас болғандықтан айырбастай салады. Ал мұндай қанында сана қуаты жоғалған, арсыз қызбен  ұлдардың өз ара бас қосуының соңы ажырасумен аяқталады. Себебі  жын мен шайтан өз ара қосылып алғасын, енді тағы өзгелерге қосылуға екі араға араздық жикеніш салады.

 

Енді мұндай арсыздыққа қызмет қылатын перілік жүйенің ел басқарушыларға жалаңабастықты салт қылғандықтан мойнына оралып, мініп, жалғанып алып, орамалды жек көргізуге, ұятсыздықты салт қылуға мәжбүрлейді. Бұл сананың қызметші алты имунитетің жоғалуынан, алты дәм сезінумен жанның жоғалуынан ашық белгі.  Қалай бұл қасіретті елдің рухани оянып меңгеру жолын кесуге ел басшыларының білім тұрғысында әлемдік тұрғыдағы басшы перілердің алдауын рухани жаңғыру, деп қабылдауына мәжбүрлеуі де осындай ібілістің жобасын орындаудан пайда болады.

 

Қазіргі ұлттық санның кодын ар, ұятылықтан, ақылдан емес білмнен іздеуге, оған қолдау беріп жатқандардың бәрінде сана түгіл өздерінде жете де жоғы хақ. Ал ділімен жалғана алмаған ана сүтінен қуаты аз болғандар латын харпін ұнатуыда заңдылық. Егер ділі қуаты пенде болса ділде  сол ұлттың білімне байланысты таңбамен де туыстығы міндетті түрде болады, онан ажрауға деген қорқыныш сезім жүректе болуы шарт.

 

Ал ділдік білімін жоғалтып алғандар өмірде от басында бақытсыздыққа ұшырап өмірге риза баолмаудан оны өзгелерден көрумен жалған кекшілдіктен немесе ұлттық ар, ұяттылықты өзге елдің салтымен айырбастап, атақ, дәреже, мансапқұмарлықпен байланып, құдайсыздықпен өмір сүрушілердің міндеті түрде  перілік жүймен жағанып, шайтанан болған жындарды мойнан  жүктеп алумен байланысты болады.

 

Ондай пенделерге біздің бұл ар білімнен ата дәстүрінен берген деректеріміз ашуын келтіріп, жүргендегі қарсылығын оятып білім арқылы өздерінің істерінің дұрыстығын, тегінің жағдайынан білімі болмаса да соңынан ерген тексіздедің қолпаштауымен қалайда жеңуге тырысады. «Пәледен (періден) машайық қашып құтылыпты» деген аталарымыз.  Ел басымыздың рухани жаңғырыудың негіздегі жолдаудың астарында қалайда ата жолын, қазақ дін дәстүрімен бекіген екі күн жарығы болған; жетелік, саналық ақылға жалғанудың жолын кесумен байланысты. Орыс ұлты рухани тұрғыда қазақ ұлтына әлде қайда жоғары. Бірақ жандық ғылымда, ділі білімінде өте төмен.

 

Сондықтан перілік мұндай  жүйені бұзуға әлемнің бүлініп жатқан экстремистік саясатын жойуға да қазақтың дәстүрімен орыс ұлтының меңгеру үлкен қауіп тудырады. Орыс ұлтының қазақтың соңына еріп, әлемеге үлгі болуына, бірлігіне тосқауыл қойуға жолды қалайда жабудың ең дұрыс амалы, тездетіп, латын әліпбине көшіру болмақ.  Негізінде бұл уақытша ғана амал болғанымен, түбінде мұның сыры ашылып қайта орлауға мәжбүрленгенменде  де,  қазіргі таңдағы ібіліс ұрпақтары  үшін ең оңай әрі тиімді жолы да. Мұнан артық рухани тосу да қазаққа болмайды да.

 

Ар, ұяттылықсыз сана түгіл ақылдың аңғарымпазыдығ яғни зейін мен зерденің, зеректіктің пайда болмайтынын ел билеуші, шығармашылық басшылары қалайда халыққа жетукізбеуге күресіп жатқаны да осыған ашық дәлел болмақ. Бұл саналық ақылдың қызметшілерінің сезімді жетілдіруге, тәндік сасық иістен тазарып, жұпарлануымен байланысты екенін де білген жөн. Негізінде ақ жаулықты, жаны таза бой өрісі толық әйелзаты ешқандай жұпарлануды қажет етпейді, онысызда жұпар иісті болады. Бұл біздердің ұзақ жылдар тәжірибеден өткізіп дәлелдеген істерден… (жалғасы бар. Мамыр айы 2017 жыл)

 

Пікір қалдыру

Сіздің e-mail адресіңіз жарияланбайды. Міндетті өрістер * белгіленген.